روز پنج شنبه این هفته، کرزی دوران پنج ساله ریاست جمهوری انتصابی اش را آغاز می کند. وی که نتوانست در دور اول انتخابات آرای کافی بیاورد، بعد از انصراف دکتر عبدالله از نامزدی اش از سوی کمیسیون انتخابات به ریاست جمهوری انتصاب شد. کرزی این روزها تحت فشار زیاد است تا خواست های کشورهای دیگر را مبنی بر مبارزه با فساد قبول کند. هرچند این خواست ها می تواند مداخله تلقی شود، اما توصیه ها و هشدارهای بجایی هستند و کرزی و هر افغان باید این توصیه ها را بپذیرد، زیرا همه به صلاح افغانستان هستند.

بعد از مراسم تحلیف، نوبت به معرفی وزراء به پارلمان می رسد. هنوز معلوم نیست که چه افرادی وارد کابینه وی خواهند شد، اما آنچه معلوم است این است که کابینه تغییرات گسترده ای را به خود خواهد دید. امید اینکه این بار کرزی اشخاص لایقی را به پارلمان معرفی کند.

دیروز روز شکست دموکراسی در افغانستان بود. بعد از دو ماه کلنجار، مردم انتظار نتیجه یک انتخابات دموکراتیک را داشتند که به ناگاه کمیسیون انتخابات حامد کرزی را به عنوان رئیس جمهور اعلان کرد. قانون اساسی افغانستان دور دوم انتخابات را پیشبینی کرده است، اما کمیسیون انتخابات دلایل اقتصادی، امنیتی و جوی را دلیل تصمیم خود اعلان کرد. به هر حال، حامد کرزی را دیگر نمی توان رئیس جمهور منتخب نامید، بلکه وی رئیس جمهوری منتصب است که سایه اش را ملت افغانستان باید تا پنج سال دیگر تحمل کند. اما در اقدامی شگفت انگیز تر، بان کی مون که باید طلایه دار صلح و عدالت جهانی باشد، به کابل سفر کرد و اولین کسی بود که به رئیس جمهور منتصب افغانستان تبریک گفت. به این ترتیب، سازمان ملل نیز وارد معاملات مافیای قدرت شد و ارج و اعتباری را که خیلی از مردم افغانستان به آن داشتند از دست داد. به جای بود که حامد کرزی به تنهایی در دور دوم انتخابات شرکت می کرد و برنده ای سر بلند بر چوکی ریاست جمهوری تکیه می زد. این عمل کمیسیون سابقه ای بد برای آیندگان گذاشت. آینده ها به تبع همین تصمیم به آرای مردم احترام نخواهند گذاشت و به دنبال نهادهایی خواهند گشت تا آنها را بر مسند قدرت بنشاند.

به هر حال، این مصیبت بزرگ را به ملت افغانستان تسلیت می گویم و آرزو دارم روزی مردم بتوانند با رای خود سرنوشتان را رقم بزنند و دیگر بازی دست سازمان ملل، غرب و شرق و عده ای آدم خود فروخته نشوند.

زندگی عجیبی است. هر طرف انفجار و صدای بمب. هر وقت انفجار می شود همه کوشش می کنند در جای گوشه ای بروند، نزدیک کلکلینها نباشند و همه مصروف زنگ زدن به خانواده شان هستند واز وضعیت سلامتی شان خبر می دهند. همین چند لحظه پیش صدای دو انفجار از نزدیکی محل کارمان شنیده شد، هنوز نمی دانم کجا است، ولی صدای هلی کوپترهای که در فضای کابل می چرخند خیلی نزدیک است. اخبار عاجل تلویزیون هم هر لحظه پخش می شود. همین اکنون به خبر تلویزیون که می گوید موشکی در چند صد متری دفتر ما اصابت کرده است را می شنوم. نمی دانم چه کنم، همه دلهره دارند، خود را با وبلاگ نویسی مشغول می کنم. راه بازگشت هم نیست، سرکها خطرناک تر از ساختمان ها هستند. طالبان مسئولیت حمله ها را به دوش گرفته اند. در منطقه شیرپور امروز هفت انتحار کننده به مهمانخانه سازمان ملل حمله کرده و حد اقل چهار غیر نظامی خارجی را کشته اند، اما موشکهای چند لحظه پیش به هوتل کابل سرینا اصابت کرده اند. کابل سرینا در مرکز شهر کابل قرار دارد. صدای امبولانس ها نیز هم اکنون به گوش می رسد-شاید ده ها انسان بی گناه دیگر کشته و زخمی شده باشند.