سفر آصف علی زرداری رئیس جمهور پاکستان به افغانستان در آخرین لحظات لغو شد. دلیل این تصمیم بد بودن اوضاع جوی در کابل اعلان شده که مانع سفر وی به کابل شده است. با این حال، خبرها از کابل حاکی از این است که چندین فروند هواپیماهای مسافر بری در میدان هوائی کابل نشست و برخواست کرده اند که این خود به خود نشاندهنده غیر واقعی بودن دلیل اعلان شده برای سفر به کابل می باشد. پس دلیل اصلی برای لغو این سفر چه می تواند باشد؟

در این اواخر حکومت ملکی پاکستان تحت فشار خیلی زیاد بین المللی بوده است. از یک سال بدین سو که هم حکومت افغانستان و هم جامعه بین المللی به نقش مثبت پاکستان در اوضاع افغانستان مشکوک شده اند، مناطق قبائلی آن طرف خط دیورند به طور مسلسل از طرف جنگنده های آمریکائی مورد حمله قرار گرفته است. حکومت پاکستان در مواضع مختلف بر این حملات اعتراض کرد و از آمریکا خواست تا هر چه زود تر به حاکمیت سرزمینی پاکستان احترام بگذارد و تمام حملات را متوقف سازد. اما آمریکا به این اعتراضات با نا پروائی تمام بر خورد کرده است. احتمالاً یکی از دلایل عدم موفقیت اعتراضات پاکستان این باشد که آمریکا غیاباً با حکومت پاکستان به این موافقت رسیده بود تا آمریکا پیوسته به پاکستان حمله کند، و در مقابل حکومت پاکستان در ظاهر اعتراض کند ولی در عمل تغییری صورت نگیرد. این موضوع نظامیان پاکستان را واقعاً عصبانی ساخت.

به همین دلیل، نظامیان پاکستانی که قبلاً با تصمیم نخست وزیر پاکستان مبنی بر انتقال سازمان اطلاعات به بخش مللکی مخالفت کرده بودند، به فکر تقویت خود شدند. حملات بمبئی که نشان داد عاملان آن در پاکستان به سر می برند و تحت حمایت لشکر طیبه قرار دارند. لشکر طیبه ساخت دست آی اس ای می باشد و به یقیین استفاده از لشکر طیبه در حملات بمبئی هم به منظور این صورت گرفته است که پاکستان هنوز هم به نظامیان خود باید وابسته باشد. این خود هشداری بود به حکومت مللکی که خود را با کشورهای دیگر مثل هند و افغانستان نزدیک می ساخت.

با آن هم، حکومت ملکی پاکستان روابط خود را با هند و افغانستان قطع نکرد. حکومت پاکستان به هند قول همکاری داد و چندین تن از اعضای لشکر طیبه را در کشمیر دستگیر کرد. از سوی دیگر، رئیس جمهور پاکستان با همتای افغان خود حامد کرزی در ترکیه دیدار کرد و در همین وقت بود که قول سفر به کابل را داد. این در حالی بود که دولت افغانستان نیز از حکومت ملکی پاکستان اعلان حمایت کرد و با اینکه سفیر افغانستان در پاکستان برای بیشتر از دو ماه هم چنان نا پدید است، روابط بین دو حکومت مللکی به شکل خوبی قرار داشت. سه بار حمله به کاروانهای تدارکاتی آمریکا و ناتو در خاک پاکستان هم نتوانست نظر دو رئیس جمهور را نسبت به هم تبدیل کند.

به احتمال زیاد رئیس جمهور پاکستان از سوی آی اس آِی تحت فشار فزاینده ای قرار داشته تا سفر خود را به کابل لغو کند و یا آنرا به تعویق بیندازد. نظامیان نمی توانند دوستی بین پاکستان، افغانستان و هند را ببینند، زیرا در آن صورت، برای نظامیان هیچ نقشی باقی نمی ماند. زرداری و گیلانی هر دو باید تلاش کنند تا حکومت پاکستان را واقعاً ملکی بسازند. جامعه بین المللی هم باید این دو را کمک کند، زیرا در غیر آن صورت، پاکستان به شکل رسمی به یک دولت تروریستی بدل خواهد شد، و این خود خطر ناک است زیرا پاکستان سلاح هستوی نیز دارد.