یکی از اهدافی که بوش برای حمله به عراق مطرح کرد، همانا ایجاد دموکراسی در عراق بود. برای این هدف هزاران سال به خاک و خون کشیده شدند، انسانها شکنجه شدند، منازل مسکونی ویران شدند و هزاران فاجعه دیگر که عراقی ها را از دیدن رنگ و پوست دموکراسی هم بی زار کرد. دموکراسی هر چه با ارزش هم که باشد، نمی شود آنرا با دریائی از خون خریداری کرد. به همین ترتیب، غرب بر دولتهای برما، کوریای شمالی، ایران، روسیه، عربستان سعودی، سودان و غیره غیره به دلیل نقض حقوق بشر  نبود دموکراسی مورد انتقاد قرار می دهد. انتقاد از وضعیت حقوق بشر باید در همه جاها همسان و یکسان باشد، در حالی که چنین نیست، و غرب به رهبری آمریکا از نقض گسترده حقوق بشر در سرزمین های فلسطینی چشم پوشی کرده است.

رژیم اسرائیل در سه روز پی در پی مناطق فلسطینی را با تانک و توپ و هوا پیما مورد حمله قرار داده اند. بهانه اسرائیل برای این اقدام، دفاع از شهروندان غیر نظامی یهودی یاد کرده است که احتمالاً در اثر پرتاب موشک های ساده و دست ساز حماس زخمی می شدند. بیش از سیصد تن در سه روز گذشته که بیشتر اعضای پولیس و غیر نظامیان بوده اند در باریکه غزه به شهادت رسیده اند.  در حالی که به هیچ صورت کشتار مردم، حتی اینکه پولیس باشند، غیر قابل پذیرش است. هزاران نفر در کشورهای مختلف جهان علیه این اقدام اسرائیل دست به تظاهرات زده و انزجار خود را نسبت به اعمال اسرائیل نشان داده اند. با این حال، دولت آمریکا هم چنان چشم بسته به حمایت خود از اسرائیل ادامه داد و گفت که اقدامات اسرائیل به منظور دفاع از شهروندانش قابل توجیه اند.

در این صورت، حقوق بشر را چه منزلتی می توان داد؟ چه احترامی به حقوق بشر از سوی رژیم اسرائیل صورت گرفته است؟ چه احترامی به حقوق بشر از سوی آمریکا صورت گرفته است؟ آیا این همان رژیمی بود که غرب به کشورهای خاور میانه توصیه می کرد تا از دموکراسی و احترام به حقوق بشر آن الگو بگیرند؟

حکومت اوباما باید بیشتر متوجه حساسیت ها باشد و کورکورانه مثل حکومت بوش از اسرائیل حمایت بی دریغ ننماید. این نوع حمایت از یک رژیم تروریست، آبروی از دست رفته آمریکا را در صحنه بین المللی به شکل اولی آن بر نخواهد گشتاند. مردم آمریکا و جهان از اوباما توقع و انتظارات زیادی دارند. با این حال، اگر اوباما هم چنان استراتژی بوش را در قبال اسرائیل ادامه دهد، یقیناً که حمایت مسلمانان را در قدم اول از دست خواهد داد و با همان سرافکندگی که بوش در آخر دوره ریاست جمهوری اش مواجه شد، وی نیز چیز کمتری نخواهد دید.